Ruch Rewolucyjno-Nacjonalistyczny (MNR) powstał jako samodzielna partia polityczna. Na początku swoich działań w Boliwii, partia ta znana była z obalenia prezydenta w Boliwii w roku 1952. Następnie, po naciskach opinii publicznej, MNR wprowadziło powszechne prawo wyborcze wśród obywateli oraz przeprowadziło reformę ziemską. Ponadto, partia ta zasłynęła w Boliwii jako pierwsza która zdecydowała się promować edukację na wsiach i znacjonalizować największe kopalnie cyny.

Po dwunastu latach bardzo burzliwych rządów, MNR podzieliło się. Boliwia stała się od tej chwili krajem jeszcze mniej stabilnym politycznie, rządy okazywały się zbyt słabe by przetrwać dłuższy czas i dalej reformować kraj. Rosnące niepokoje społeczeństwa i samego MNR doprowadziły do kolejnego zamachu stanu, po którym prezydentem Boliwii mianowany został Hugo Banzer Suarez (miało to miejsce w 1971 roku).

Jednak jego rządy również nie potrwały zbyt długo. Zdenerwowany niepowodzeniami z koalicjantem zdecydował się na wprowadzenie do swojego gabinetu ludzi związanych z wojskiem. Trzeba przyznać, że od tej chwili Boliwia rozwijała się wyjątkowo szybko. Z drugiej strony, był to kamuflaż do łamania praw człowieka oraz kryzysu fiskalnego. Po rezygnacji Suareza, Boliwia znów pogrążyła się w politycznych przepychankach.